Przy określeniu historycznej daty powstania parafii Lubcza napotykamy na pewną trudność albowiem nie zachował się dokument fundacyjny i nie wiadomo dokładnie, kiedy ona powstała. Jak podaje wizytator parafii z roku 1779, na pewno posiadała ona oryginalny dokument jej erygowania, który został zniszczony w pożarze kościoła lub podczas zamieszek wojennych. Obecnie przypuszcza się, że mogła zostać erygowana w drugiej połowie XIV wieku, wiążąc jej powstanie z czasem lokacji wsi na prawie niemieckim. Mówiąc o tej sprawie nie można pominąc pewnego faktu, z którego może wynikać, że parafia w Lubczy powstała o wiele wcześniej, a wobec tego również lokacja na prawie niemieckim w roku 1369 byłaby jedynie przeniesieniem naszej miejscowości na to prawo z wcześniej funkcjonującego prawa, tak zwanego polskiego. Chodzi mianowicie o wspomnianą już wcześniej wiadomość podaną przez Jana Długosza w „Kronice Polskiej”, gdzie pod rokiem 1197 pisze on, że przybył wtedy do Polski: Piotr – kardynał – diakon tytułu Panny Marii na Via Lata, wysłany przez papieża Celestyna III jako legat Stolicy Apostolskiej. W dalszej części tej relacji podaje Długosz, że legata papieskiego przyjęto w Polsce uroczyście, a następnie zaznacza, że pierwszy zjazd odbył się w Krakowie, drugi w Lubczy. Nie ma wątpliwości, że idzie o diecezję krakowską, ów legat papieski odwiedził jedynie Kraków i Lubczę. Fakt ten został dostrzeżony przez historyków.




























































































































































































