W wieku XVIII na uwagę zasługują następujący proboszczowie: Stanisław Dunin Wąsowicz ze Smolorza, kanonik Sandomierski, pełniący urząd proboszcza w latach 1735 – 1777. Wybudował własnym nakładem trzeci drewniany kościół. W latach 1778 – 1785 proboszczem był licencjat teologii i doktor filozofii Aleksander Haszowski, po nim zaś Sebastian Zabawki, urodzony około roku 1750. Był najpierw proboszczem w Gwoźdźcu oraz kapelanem szpitala Ducha Świętego w Tarnowie, potem kanonikiem kolegiaty wojnickiej, a w latach 1782 – 1784 wikariuszem przy kolegiacie tarnowskiej i administratorem w Piotrkowicach. Na probostwo w Lubczy został mianowany w 1787 roku. Zmarł w 1795 roku. Następnym proboszczem był Andrzej Hercewicz. Pełnił początkowo funkcję wikarego w Brzozowej, od stycznia 1782 w Lisiej Górze, w 1784 w Pilźnie, w 1785 w tarnowskiej katedrze, gdzie został mianowany notariuszem dekanatu pilzneńskiego. Na probostwo w Lubczy trafił 1796 roku. Zmarł 1796 roku.




























































































































































































