PARAFIALUBCZA.PL Parafia pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa

Gdy w roku 1768 zawiązano w Barze konfederację, to szczególnie na Pogórzu, w dawnym powiecie bieckim, do którego należała Lubcza, była ona najsilniejsza. Kwatera główna mieściła się w Lubczy, gdzie przebywał sam Kazimierz Pułaski stojący na czele konfederacji. Wieś w tym czasie bardzo ucierpiała, albowiem obozujący w Lubczy konfederaci ściągali z mieszkańców kontrybucje. W latach    1771 – 1772, w wyniku klęski żywiołowej, nastąpił czas głodu. Nic więc dziwnego, że wkroczenie wojsk austriackich dnia, 31 lipca 1772 roku odbyło się bez protestów. Wtedy to nastąpił nowy rozdział w dziejach narodu polskiego - długi okres niewoli narodowej. Tereny Polski południowej zajęte przez Austrię, otrzymały nazwę Galicji i Lodomerii. W roku 1773 podzielono je na sześć cyrkułów dzielących się na 59 okręgów, tak zwanych dystryktów, z siedzibą cesarskiego Namiestnictwa we Lwowie. W roku 1775 zmniejszono ilość dystryktów do dziewiętnastu. W roku 1782 nastąpiła kolejna reorganizacja podziału administracyjnego Galicji. Teren ten podzielono na 18 cyrkułów podległych bezpośrednio Namiestnictwu we Lwowie. Na czele cyrkułu stał starosta. Lubcza należała do cyrkułu pilzneńskiego.