PARAFIALUBCZA.PL Parafia pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa

Wiadomo z dokumentów archiwalnych, że w czasach nowożytnych istniały na terenie parafii lubeckiej dwie kaplice mszalne, a mianowicie jedna pod wezwaniem św. Walentego a druga pod wezwaniem św. Zofii. Informacje te pochodzą z wieku XVI i XVII, zaś o kaplicy św. Zofii jeszcze z wieku XVIII, przy czym najdawniejszą o nich wiadomość podaje dokument wizytacji Radziwiłowskiej z roku 1595. Kaplica św. Walentego wznosiła się na cmentarzu, czyli obok placu dawnego kościoła parafialnego, który to plac służył jako miejsce grzebania zmarłych. Była dość duża, jednakże wizytator zaznacza, że jest częściowo zniszczona i nie wolno celebrować w niej nabożeństw, aż do czasu remontu. Wzmiankują ją także wizytacje z lat 1618 i 1619. W bardzo dobrym stanie była natomiast wtedy, w roku 1595, kaplica św. Zofii. O kaplicy św. Zofii wiadomo ponadto, że przed rokiem 1679 wybudowano ją na nowo i że ten nowy kościół drewniany uposażył w roku 1679 Józef de Borek, kasztelan radomski, w dniu 8 listopada 1683 roku. Po pożarze kościoła pw. św. Mikołaja w roku 1746, była ona uważana za kosciół filialny. W roku 1758 kościół ten został gruntownie odnowiony i służył za tymczasowy kościół parafialny, który został strawiony przez pożar. Warto wspomnieć o informacji jaka podaje Kronika parafialna. Otóż jest tu mowa, że wspomniany już wcześniej Antoni Stojak ufundował w roku 1879 kaplicę św. Zofii i zostawił kwotę na jej konsekrację. Może to oznaczać, że omawiana poprzednio kaplica św. Zofii mogła ulec zniszczeniu, skoro po przeszło stu latach wybudowano nową z zamiarem jej konsekrowania. Wymienione tu dokumenty nie wspominają ani słowem o wizerunkach św. Walentego i św. Zofii, którym poświęcone były obydwie kaplice. Dopiero w roku 1781 dziekan pilzneński, ks. Kazimierz Szalicki, nadmienia, że obraz św. Walentego i jest łaskami słynący, podobnie jak jeszcze inne dwa, tj. św. Mikołaja i św. Tekli Te trzy obrazy łaskami słynące znajdowały się wtedy już jednak w kościele parafialnym. Natomiast ks. Szalicki nie wspomina ani o obrazie św. Zofii, ani o obydwóch opisywanych tu kaplicach, z czego wynika zapewne, że w roku 1781 już nie istniały.