Dnia 30 czerwca 1885 roku, ksiądz Lenartowicz razem z Urzędem Parafialnym w Lubczy założył fundusz w Kasie Oszczędności w Tarnowie o nazwie „Nowy Kościół w Lubczy”. W roku 1888 miał on na swoim koncie 2 922 złr. i 64 centów austriackich. W tym także roku zwrócił się o subwencję do Namiestnictwa we Lwowie, lecz nie otrzymał odpowiedzi. Zwrócił się również z prośbą o dofinansowanie kosztów budowy do Ordynariatu Biskupiego w Tarnowie. Niezwykłym wydarzeniem wspomagającym konto finansowe budowy kościoła był koncert chóru śpiewaków z Lubczy urządzony w Pilźnie dnia 17 lutego 1889 roku. Akcja ta przyniosła czysty dochód 40 złr. – jak podaje Kronika Parafialna, kwotę jak na owe czasy dość znaczną. Warto wspomnieć również o tym, iż ksiądz Lenartowicz miał ponoć kwestować na kościół przy każdej nadarzającej się okazji. Kwesty takie miał przeprowadzać nawet w pociągach i na stacjach kolejowych. Uzyskał także przez Konsystorz Biskupi zgodę na kwesty wśród włościan. Według zamierzeń księdza Lenartowicza, nowy kościół miał stanąć powyżej starego, ówczesnego, czyli po stronie południowej placu kościelnego. Tu jednak znajdował się teren o znacznym wzniesieniu. Dlatego zgodnie z postanowieniami uchwały Komitetu, przeprowadzono prace niwelacyjne w wyniku których zniesiono ów pagórek o trzy metry. Pod wpływem tych prac powstało płaskowzgórze nadające się pod budowę nowego kościoła.




























































































































































































