Jest rzeczą oczywistą, że ponad stuletni już obecnie kościół parafialny w Lubczy (1895 – 1900) wymagał w ciągu długiego czasu remontów, a także zmian w urządzeniu i dekoracji jego wnętrza. Prace te dotyczyły też samego terenu placu kościelnego a nawet tak zwanej małej architektury w otoczeniu kościoła. Wszystko to działo się z inicjatywy kolejnych proboszczów jako bezpośrednich jego opiekunów, przy technicznym i finansowym udziale parafian. Niewątpliwie bardzo istotnym wydarzeniem dotyczącym zmian w architekturze wzniesionego niedawno kościoła, było dobudowanie przedsionka do jego wieży. Stało się to już w roku 1909, a informuje o tym archiwalny dokument. Odpis tego dokumentu podaje, że przedsionek został przybudowany według zasad technicznych z surowej cegły o trzech wejściach nad którymi znajdują się trzy witraże w stylu gotyckim – posadzka lana, cementowa, wzorzysta. Stanowi całość z kościołem. O tym, że przedsionek ten nie stanowił pierwotnie całości z bryłą kościoła, potwierdzają widoczne różnice fugowania cegieł, będące wynikiem późniejszego jego przyłączenia. Po 60-ciu latach przedsionek poddano remontowi.




























































































































































































