Figura Matki Boskiej. Zdobi ją biała suknia z długimi rękawami oraz narzucony na ramiona niebieski płaszcz, obrzeżony złotym szlaczkiem. Płaszcz jest podpasany od przodu i widoczny zarówno stroną prawą jak i podszewką. Matka Boża stoi na półksiężycu wtopionym częściowo w kulę ziemską, a swą prawą stopą depcze głowę węża. Jej opadające swobodnie loki włosów nakrywa biały welon. Prawą rękę kładzie na piersi, natomiast w lewej trzyma rozkwitłą łodygę lilii z trzema kwiatami. Figura św. Józefa przedstawiona jest z Dzieciątkiem Jezus na lewej ręce. W swej prawej dłoni trzyma wysoką laskę zakończoną trzema kwiatami lilii. Św. Józef ma na sobie niebieską tunikę i narzucony na ramię drapowany płaszcz koloru brązowego. Prawdopodobnie figura ta upamiętnia posługę proboszcza i budowniczego kościoła, księdza Józefa Lenartowicza. Z kolei figura św. Mikołaja, biskupa, nawiązuje zapewne do patronatu tego świętego w dawnym kościele. Jest przedstawiony w stroju biskupa obrządku łacińskiego, z głową zwróconą nieco w swoją lewą stronę. W prawej dłoni trzyma pastorał, natomiast w lewej dzierży swoje atrybuty, jakimi są księga i trzy grudki złota oznaczające posag, który według legendy podarował trzem biednym pannom. Warto wspomnieć, że już w VII w. wytworzył się topos przedstawienia św. Mikołaja w pontyfikalnym stroju z księgą, lecz dopiero w wieku XIV doszły indywidualne atrybuty, jak anioł z mitrą, w dłoniach statek, kotwica czy występujące najczęściej trzy woreczki złota, lub trzosy pieniędzy względnie trzy bryłki, kule albo złote jabłka, jak to ma miejsce w przypadku naszej figury.




























































































































































































