Warto wspomnieć, że centralna nisza tego ołtarza jest obrotowa. W niszy po przeciwległej stronie umieszczono figurę św. Tekli. Ta uczennica św. Pawłai pierwsza męczennica ukazana jest w postawie klęczącej na płonącym stosie, z twarzą skupioną i prawą ręką na sercu. Ma na sobie zieloną suknię przepasaną czerwonym paskiem, oraz wieniec róż na głowie. Tuż za jej wizerunkiem dostrzegamy wyłaniającą się z poza płomieni głowę dzikiego zwierzęcia, prawdopodobnie lwa, jako jeden z atrybutów tej świętej. Prawdopodobnie figury zarówno Matki Boskiej Bolesnej jak i św. Tekli stanowiły wyposażenie poprzedniego, drewnianego kościoła św. Mikołaja, albowiem datuje się je na drugą połowę XVIII wieku.Pozostałe dwie nisze, flankujące część środkową, zostały zakończone ostrym łukiem na kształt „oślego grzbietu”. W nich umieszczone są polichromowane adorujące anioły w postawie stojącej, ubrane w białe alby i przepasane złotym paskiem. W części wewnętrznej mają podobnie jak w niszy środkowej, ostrołukowe sklepienie. Zakończeniem tych nisz są niewielkiej wysokości wimpergi, oraz koronka złożona z samych kwiatonów.Antepedium mensy tego ołtarza podzielone jest na trzy pola. Środkowe pole zdobi rozeta, natomiast pozostałe dwa wzorowane są na gotyckiej stolarce okiennej. Przysłania ono niszę z figurą Chrystusa złożonego w grobie.




























































































































































































