Umieszczony w tym ołtarzu obraz św. Walentego ma kształt prostokąta o wymiarach 1, 65 x 1,10 m. Jest malowany techniką olejną na płótnie. Przy okazji prac renowacyjnych prowadzonych przy tym ołtarzu w roku 2005, odkryto na odwrociu obrazu napis informujący o osobie malarza i fundatora tego wizerunku. Obraz ten wykonał w 1887 r., Tadeusz Olesiński, natomiast jego fundatorami byli Jakub i Jan Łącki. Całość koordynował proboszcz, ksiądz Józef Lenartowicz. Informacja ta kończy dotychczasowe domysły, jakoby jego autorem miał być sam wspomniany już ksiądz Lenartowicz. Obraz przedstawia scenę uzdrowienia niewidomej dziewczyny przez św. Walentego. Święty ukazany z prawego profilu, jest ubrany w mszalne szaty liturgiczne. Wzrok kieruje w swoją lewą stronę w bijące, jasne promienie i ku nim wznosi swą lewą rękę. Prawą dłoń kładzie na głowie klęczącej dziewczyny, którą uzdrowił z ślepoty. Wydarzenie to dokonuje się obok widocznej fragmentarycznie mensy ołtarzowej o którą wspiera się miecz, jako atrybut i narzędzie męczeństwa św. Walentego. Wokół głowy świętego jaśnieje aureola. Klęcząca dziewczyna jest ukazana z prawego profilu, z rękami złożonymi do modlitwy. Ma na sobie strój szlachcianki, na który składa się brązowa, drapowana tunika i różowa suknia, a włosy przepasane są czerwoną wstążką. Miejscowa tradycja podaje, że modelem dla postaci św. Walentego miał być Tomasz Lenartowicz - ojciec ks. Józefa, zaś dziewczyna - to miejscowa parafianka o nazwisku Kłusek.




























































































































































































