PARAFIALUBCZA.PL Parafia pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa

         „Droga Krzyżowa” stanowi jedną z bardziej znanych stałych, pobożnych praktyk, cieszących się od dawna wielką popularnością. Znaczenie tego paraliturgicznego nabożeństwa płynie stąd, że rozważa się w nim ostatni i najboleśniejszy etap życia Chrystusa, tj. mękę i śmierć. Ów dramat zbawienia tradycja ujęła w czternastu obrazach, wykonywanych w technice malarskiej lub rzeźbiarskiej. Ukazano w nich drogę męki jaką przeszedł Jezus, począwszy od pretorium Piłata aż do złożenia Jego ciała w grobie. Nabożeństwo rozpamiętywania męki Chrystusa znalazło szerokie zastosowanie w pobożności wiernych, zwłaszcza w okresie Wielkiego Postu, dlatego też stacje „Drogi Krzyżowej” stały się niemal obowiązkowym elementem wyposażenia wnętrza każdego kościoła. Stacje „Drogi Krzyżowej”, umieszczone na ścianach naw bocznych kościoła parafialnego w Lubczy, wykonał w latach 1886 – 1888 budowniczy kościoła, ks. Józef Lenartowicz. Pracował nad nimi dwa lata i wykazał w nich swoje duże uzdolnienia plastyczne. Zostały wówczas wycenione na 280 koron. Są to płaskorzeźby, polichromowane, wykonane w drewnie, o wymiarach 1, 00 x 0, 70 m. Wraz z malowanym tłem tworzą przestrzenną i jednolitą całość (il. 43). W tle dominuje kolor czerwieni i błękitu, zaś na tym tle wyraźnie zaakcentowana jest postać Chrystusa, ubrana w białą tunikę. W scenach wydarzeń dominuje ekspresja widoczna w mimice twarzy przedstawionych postaci oraz ich gestykulacji. Ks. Lenartowiczowi chodziło o zwrócenie w ten sposób uwagi na przeżycia cierpiącego Chrystusa i na doniosłość tych wydarzeń. Sceny te dodatkowo zyskały na plastyce dzięki wykonanym na kształt kory drzewnej, polichromowanym oprawom. W roku 2006 stacje „Drogi Krzyżowej” odnowił ukraiński artysta Volodymyr Bobko z Ukrainy, pokrywając je nową, olejną polichromią oraz złoceniem na oprawach. Jeśli się weźmie pod uwagę, że ks. Lenartowicz ukończył te stacje w roku 1888, to należy sądzić, że zdobiły one wnętrze jeszcze dawnego kościoła.