Malarstwo dzieli się zwykle na ścienne, witrażowe, sztalugowe i książkowe. Pierwsze trzy rodzaje mają zastosowanie w dekoracji wnętrz kościelnych. Malarstwo ścienne, czyli monumentalne, zwane popularnie polichromią ścienną, to różnego rodzaju freski o tematyce figuralnej lub ornamentalnej. Służy jako dekoracja wnętrza kościelnego, a ponadto stwarza klimat sprzyjający modlitwie. Pierwszą inicjatywę wykonania polichromii w kościele w Lubczy, podjął w 1911 roku ksiądz Józef Dulian. Wtedy to bowiem w ogłoszeniach duszpasterskich zachęcał parafian do złożenia ofiar na ten cel. Wykonania polichromii podjął się wówczas artysta - malarz ze Lwowa Julian Krzeczkowski. Prace rozpoczął w dniu 20 kwietnia 1912 roku i jako wzór posłużyć tu miała polichromia kościoła Mariackiego w Krakowie. Prace ukończył dopiero z końcem grudnia 1913 r. W międzyczasie bowiem nastąpiła konieczność osuszania ścian i tynków, zamokniętych z winy usterek w zadaszeniu kościoła. Oprócz ornamentyki, w górnych partiach ścian nawy głównej i prezbiterium, wymalował osiem wielkich obrazów podtrzymywanych przez aniołów. Były to następujące sceny biblijne: Obietnica Zbawiciela; Pan Bóg daje 10 przykazań; Zwiastowanie Najświętszej Maryi Pannie; Dwunastoletni Jezus w świątyni – w prezbiterium; Burza na morzu - – w prezbiterium; Kazanie na górze; Wieczerza Pańska; Zesłanie Ducha Świętego; Ksiądz Józef Dulian w liście do Konsystorza Biskupiego w Tarnowie z dnia 5 stycznia 1914 tak pisał o wymalowanej przez Krzeczkowskiego polichromii: ...w jednej nawie z bocznych na łukach wymalowano „Litanię MB” w drugiej zaś 7 Sakramentów Świętych. Koło wielkiego ołtarza po pięć aniołów z każdej strony trzymają szarfę z napisem „Słodkie Serce Jezusa bądź moją miłością”. Nad wyjściem z bocznych naw namalował po 2 aniołów trzymających szarfę z napisami na jednej „Niech będzie uwielbione Najświętsze Imię Jezusowe” a na drugiej „Niech będzie uwielbione Najświętsze Serce Jezusowe”.


























































