PARAFIALUBCZA.PL Parafia pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa

          Stefan Wyszyński urodził się 3 września 1901 roku we wsi Zuzela nad Bugiem. Młody Stefan w rodzinnej miejscowości spędził dzieciństwo, matkę stracił bardzo wcześnie, a mianowicie 31 października 1910 roku. Po jej śmierci przeniósł się wraz z ojcem i rodzeństwem do Andrzejewa. Tam uczęszczał do szkoły, przyjął I Komunię św. i mieszkał aż do czasów gimnazjalnych. W latach 1912-1915 Stefan uczęszczał do gimnazjum im. Wojciecha Górskiego w Warszawie. W 1915 r. Warszawa stała się niedostępna dla Stefana z powodu działań wojennych i został on zmuszony do uczęszczania do gimnazjum w Łomży. Po zakończeniu edukacji w gimnazjum, Stefan zdecydował się na edukację w seminarium niższym, czyli w Liceum im. Piusa X we Włocławku. W 1918 roku wstąpił do tamtejszego seminarium duchownego. 3 sierpnia 1924 r. przyjął świecenia kapłańskie w kaplicy Matki Bożej Jasnogórskiej w archikatedrze włocławskiej. W latach 1925-1929 studiował na Uniwersytecie Lubelskim na Wydziale Prawa Kanonicznego, gdzie zgłębiał prawo kanoniczne oraz katolicką naukę społeczną i ekonomię. Po ukończonych studiach doktoranckich, przyszły Prymas wyjechał na studia zagraniczne, gdzie zapoznawał się z osiągnięciami w dziedzinie katolicyzmu społecznego i działalności katolickich organizacji oraz związków zawodowych w Austrii, Włoszech, Francji, Belgii, Holandii i Niemczech. Po powrocie do kraju pracował jako wykładowca w Wyższym Seminarium Duchownym we Włocławku, gdzie m. in. prowadził wykłady z ekonomii społecznej. Od 1932 roku był redaktorem Ateneum Kapłańskiego. Ponadto prowadził Chrześcijański Uniwersytet Robotniczy oraz, jako dyrektor, kierował Diecezjalnymi Dziełami Misyjnymi. Od 1938 roku był sędzią Sądu Biskupiego. Jako duszpasterz był mocno zaangażowany w działalność wśród młodzieży robotniczej. W czasie II wojny światowej był kapelanem w Zakładzie dla niewidomych w Laskach, a także kapelanem AK na okręg wojskowy Żoliborz – Kampinos. Jako kapelan wojskowy używał pseudonimu Radwan 2. Po wojnie został mianowany przez papieża Piusa XII ordynariuszem lubelskim (4 marca 1946). Sakrę otrzymał w dwa lata później, 12 listopada 1948 roku, został mianowany prymasem Polski, czyli arcybiskupem gnieźnieńsko-warszawskim. 12 stycznia 1953 roku Prymas został mianowany kardynałem. Ciąg dalszy nastąpi