W dniach 19-20 października 1956 roku do Warszawy przybyła delegacja z Kremla, na czele delegacji znalazł się Nikita Chruszczow, Iwan Koniew (dowódca wojsk Układu Warszawskiego) I wicepremier sowieckiego rządu–Łazar Kaganowicz, wicepremier Anastas Mikojan, oraz minister spraw zagranicznych Wiaczesław Mołotow. Gomułka przekonał Chruszczowa, że PRL dalej będzie trwał przy Kremlu i że wszystkie problemy związane z buntem robotników w Poznaniu były tylko przejściowe. Dzięki temu Chruszczow nakazał wstrzymać pochód armii czerwonej na Warszawę.
W dniach 19-21 października 1956 roku miało miejsce VIII Plenum KC PZPR. Na plenum przyłączono do KC PZPR Władysława Gomułkę, Zenona Kliszkę, Ignacego Logo-Sowińskiego, Mariana Spychalskiego. W trakcie trwania plenum rozmawiano z Chruszczowem. Zapewne owocem tych rozmów było powołanie nowego sekretarza partii, w związku z tym I sekretarzem PZPR został Władysław Gomułka, funkcję sekretarzy objęli: Jerzy Albrecht, Edward Gierek, Witold Jarosiński, Władysław Matwin, Edward Ochab. Na czele partii zabrakło dotychczasowych pomocników i doradców Bieruta czyli Hilarego Minca, Jakuba Bermana, Franciszka Mazura, Zenona Nowaka, Stanisława Radkiewicza. W kraju pojawiły się nadzieje na liberalizację sytuacji, co wiązano ze zmianą I sekretarza KC PZPR. 24 października doszło do reorganizacji rządu.
W trakcie przemian w Polsce, na Węgrzech wybuchło powstanie, które trwało od 23 października. Armia sowiecka wkroczyła do Budapesztu już 24 października, wezwana do stolicy Węgier przez I sekretarza KC WPP Erno Gerӧ. Armia sowiecka wycofała się z Budapesztu już 28 października. Władzę I sekretarza KC objął liberalny Imre Nagy. 1 listopada ogłosił wycofanie wojska węgierskiego z Układu Warszawskiego. Ta decyzja spowodowała ponowne wkroczenie wojsk sowieckich do Budapesztu. Od 4 listopada do 11 listopada trwały walki na ulicach stolicy Węgier. W ich efekcie zginęło 20 tyś osób, 200 tyś uciekło z Węgier na Zachód. Polacy solidaryzowali się z Węgrami, organizując im pomoc charytatywną i medyczną Polscy komuniści poparli całą akcje sowiecką, mimo, że społeczeństwo sympatyzowało z powstańcami.
13 listopada powołano Służbę Bezpieczeństwa (SB) w miejsce Urzędu Bezpieczeństwa (UB). SB strukturalnie należała do Milicji Obywatelskiej, ale została ściśle związana z Ministerstwem Spraw Wewnętrznych. Służba Bezpieczeństwa nie była już na tyle brutalna, w związku z odwilżą zaprzestała stosowania tortur w czasie śledztw, nie popełniała już mordów na taką skalę jak wcześniej.
31 października przywrócono redakcję Tygodnika Powszechnego. Zabieg ten miał utwierdzić społeczeństwo, że Władysław Gomułka odchodzi od walki z Kościołem, co było nieprawdą. Dodatkowo aby wzmocnić wizerunek Gomułki zwolniono z internowania Prymasa Tysiąclecia Stefana Wyszyńskiego. 28 grudnia uchylono karę śmierci dla biskupa Czesława Kaczmarka. 31 grudnia zmieniono surowy dekret o obsadzaniu stanowisk kościelnych na inne łagodniejszy dekret.




























































































































































































