13 czerwca 1958 roku powołano Ochotniczy Hufiec Pracy Związku Młodzieży Socjalistycznej. Główną rolą jaką OHP odgrywało, było niesienie pomocy polskiej gospodarce socjalistycznej, przy okazji młodzi ludzie mogli zdobywać pierwsze doświadczenia zawodowe.
11 stycznia 1958 roku doszło do spotkania Gomułki i Cyrankiewicza z Prymasem Stefanem Wyszyńskim. Mimo przeprowadzonych rozmów i prowadzonej przez Kościół Katolicki ugodowej polityki, nie doszło jednak między nimi do porozumienia. Zaostrzyła się polityka wobec Kościoła w Polsce. 21 lipca 1958 roku miał miejsce incydentu, kiedy to SB na zlecenie MSW i prokuratury katowickiej przeprowadziła rewizję Instytutu Prymasowskiego Ślubów Narodu na Jasnej Górze powołanego na zbliżającą się Wielką Nowennę i obchody Millenium. Dwustu milicjantów nakazało wiernym zgromadzonym na terenie klasztoru Paulinów opuszczenie terenu. Ten przykry incydent nie zakończył walki z kościołem. 4 sierpnia b.r. Minister Oświaty wydał okólnik, który strzegł świeckiego charakteru szkoły. W roku szkolnym 1958/59 ograniczono liczbę religii do jednej godziny tygodniowo. Przewidziano kary za dekorowanie szkół emblematami religijnymi, zabroniono modlitwy przed i po lekcjach. Już od początku 1958 roku rozpoczęto akcję usuwania krzyży ze szkół co spotkało się z licznymi protestami w całym kraju. Na początku 1959 roku nałożono na kościół wysokie podatki. Władza lokalna często odmownie traktowała liczne podania o budowę nowych budynków sakralnych.
Państwo chciało odrodzić także ruch księży patriotów. Państwo przy kołach Caritasu, już odebranych kościołowi katolickiemu, tworzono koła księży patriotów. Dla tych księży przygotowywano liczne nagrody, obdarzano ich przywilejami, tylko dlatego by pogłębić rozłam w Kościele. Coraz mniejszym autorytetem cieszyli się posłowie Klubu Poselskiego ZNAK. Koło to chciało pośredniczyć między Kościołem w Polsce a władzą świecką. Posłowie Znaku chcieli nadać osobowość prawną Kościołowi, przyznać upaństwowione obiekty jeszcze w czasach stalinowskich znajdujących się na Ziemiach Odzyskanych oraz uznania własności kościelnej za społeczną, która służy dobru całego społeczeństwa. Innymi postulatami były: nawiązanie z Watykanem stosunków dyplomatycznych, wznowienie współpracy kiedyś powołanej Komisji Wspólnej Rządu i Episkopatu i przeciwdziałanie patologiom społecznym – powstałym niekiedy z nieudolnej polityki społecznej prowadzonej przez komunistów. Wszystkie te postulaty, które choć trochę naprawiły by sytuację Kościoła Katolickiego w Polsce, były od 1958 roku coraz brutalniej tłamszone przez władzę. Na polu Kościół – państwo doszło to oziębiania się stosunków, przede wszystkim ze strony komunistów. Na koniec należy zaznaczyć, że mimo masowej nagonki na Kościół, kiedy to władza w imieniu postępu i nowoczesności walczyła z ciemnotą i zabobonem związanym z religią, ludzie czynnie trwali przy Kościele Katolickim. Co więcej ta więź umacniała się coraz bardziej.
W kwestii szkolnictwa Gomułka zainicjował akcję budowy 1000 szkół na cześć 1000-lecia państwowości polskiej. 29 października komitet Frontu Jedności Narodowej powołał Społeczny Fundusz Budowy Tysiąca Szkół. Ogółem powstało 1417 szkół. Masowość budownictwa niosła za sobą standaryzację projektów toteż zazwyczaj tysiąclatki nie zachwycały swoją formą i funkcjonalnością, mimo to wiele wsi doczekało się pierwszych szkół z „prawdziwego zdarzenia” co było niewątpliwym plusem całej tej inicjatywy.
