Zanurzenie w Bogu. Najważniejszym znakiem jest zanurzenie w wodzie lub polanie kandydata do chrztu wodą z równoczesnym wypowiedzeniem słów: Ja ciebie chrzczę w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. W tym znaku Jezus dotyka ochrzczonego i przelewa w jego serce swoje własne życie.
Wymowa znaku polania jest skoncentrowana bardziej na oczyszczeniu człowieka, jest to jakby obmycie. Zanurzenie w wodzie bardziej przypomina tajemnicę udziału w mocy śmierci i zmartwychwstaniu Jezusa, czyli tajemnicę przejścia przez grób. Zanurzenie całego człowieka jest jakby wchodzeniem razem z Chrystusem do grobu, a wynurzenie jakby zmartwychwstaniem razem z Nim do nowego życia.
Takie połączenie dotknięcia ciała człowieka wodą ze świętymi słowami jest sakramentalnym znakiem dającym pewność, że ochrzczony staje się dzieckiem Boga na zawsze. Namaszczenie Po chrzcie następuje namaszczenie głowy dziecka krzyżmem świętym. Jest to oliwa konsekrowana przez Biskupa dla całej diecezji w katedrze, jeden raz w roku w Wielki Czwartek. Ona jest w szczególny sposób święta, wypełniona obecnością Ducha Świętego.
Oliwa leczy i daje moc. Dlatego namaszczenie jest umocnieniem potrzebnym do pokonywania trudności na wybranej drodze. Kapłan, namaszczając głowę, prosi Boga o dar wytrwałości.
