Chociaż świat został stworzony dla wszystkich ludzi, to jednak każdy człowiek ma prawo do posiadania swoich dóbr. "Dobra stworzone są przeznaczone dla całego rodzaju ludzkiego. Ziemia jednak jest rozdzielona między ludzi, by zapewnić bezpieczeństwo ich życiu, narażonemu na niedostatek i zagrożonemu przez przemoc. Posiadanie dóbr jest uprawnione, by zagwarantować wolność i godność osób oraz pomóc każdemu w zaspokojeniu jego podstawowych potrzeb, a także potrzeb tych, za których ponosi on odpowiedzialność." (KKK 2402) Człowiek ma prawo do tego, co uzyskuje dzięki swojej pracy albo otrzymuje od innych. "Prawo do własności prywatnej, uzyskanej przez pracę lub otrzymanej od innych w spadku lub w darze, nie podważa pierwotnego przekazania ziemi całej ludzkości. " (KKK 2403)Posiadane dobra powinny na różne sposoby służyć wszystkim ludziom. "Powszechne przeznaczenie dóbr pozostaje pierwszoplanowe, nawet jeśli popieranie dobra wspólnego wymaga poszanowania własności prywatnej, prawa do niej i korzystania z niej." (KKK 2403) To co posiadamy powinno przynosić korzyść nie tylko nam, lecz i innym ludziom. „"Człowiek, używając tych dóbr, powinien uważać rzeczy zewnętrzne, które posiada, nie tylko za własne, ale za wspólne w tym znaczeniu, by nie tylko jemu, ale i innym przynosiły pożytek" (Sobór Watykański II, konst. Gaudium et spes, 69). Posiadanie jakiegoś dobra czyni jego posiadacza zarządcą Opatrzności; powinien pomnażać i rozdzielać jego owoce innym, a przede wszystkim swoim bliskim.” (KKK 2404)
Aby różne dobra mogły jak najpełniej służyć człowiekowi, wymagają nieraz troski o ich utrzymanie i zabezpieczenie itp. Troska ta nie może się jednak przekształcić w formę bałwochwalczego kultu bogactwa. "Dobra produkcyjne – materialne lub niematerialne – jak ziemie czy fabryki, wiedza czy zdolności wymagają troski ze strony ich posiadaczy, by przynosiły pożytek jak największej liczbie ludzi." (KKK 2405)
