Każdy człowiek przyjmujący chrzest powinien mieć jednego lub dwoje chrzestnych, których zadaniem jest pomaganie rodzicom w wychowaniu religijnym i moralnym dziecka (por. kan. 872). Do spełnienia tego zadania może być dopuszczona tylko ta osoba, która:
· ukończyła szesnasty rok życia
· jest katolikiem, bierzmowanym i przyjęła już sakrament Eucharystii oraz prowadzi życie zgodne z wiarą i odpowiadające funkcji, jaką ma pełnić;
· jest wolny od jakiejkolwiek kary kanonicznej, zgodnie z prawem wymierzonej lub deklarowanej;
· nie jest ojcem lub matką przyjmującego chrzest (por. kan. 873, §1).
Jak wiadomo z powszechnego nauczania Kościoła związek cywilny nie jest normalną formą małżeństwa, stąd pociąga on za sobą pewne konsekwencje prawno-moralne w postaci niedopuszczenia takich osób do sakramentów, w tym także możliwości pełnienia funkcji ojca i matki chrzestnej. Zadanie bowiem rodziców chrzestnych jest zbyt poważnym obowiązkiem, by mogło zostać powierzone osobom, które same maja nieuporządkowane życie moralne.
